“Sinds de Castenrayse weersteen is opgenomen in ‘geocaching’, komt het steeds meer voor dat mensen van elders ons dorp bezoeken”, meldt Jan Strijbos. “Bij ‘geocaching’ wordt op een bijzondere plaats een waterdichte koker met daarin een logboek verstopt. Met een hand-gps  bepaalt de bezoeker de precieze coördinaten van de schuilplaats, die hij vervolgens publiceert op de geocache-website (www.geocaching.com). Anderen lezen die coördinaten en kunnen eveneens op zoek gaan naar de ‘cache’. Vervolgens loggen ze hun bezoek op de speciale cache-pagina om hun bezoek kenbaar te maken. Deze hobby wordt internationaal beoefend. Regelmatig zie je nu mensen rondlopen die een wandeling door ons dorp maken, want aan de cache is een fotopuzzel gekoppeld, waarbij bezoekers een 1 km lange wandeling langs verschillende objecten maken”, aldus de voorzitter van de Castenrayse heemkundestichting. Castenray telt verschillende monumenten die bijna allemaal iets vertellen over de dorpshistorie. Door het informatiebord bij de kerk krijgen bezoekers nog meer kennis van de geschiedenis van het dorp en dan met name van de kerkgeschiedenis. Al in 1434 werd ‘in het dorp Casterloe van de parochie van Venraede’ een altaar gesticht ter ere van God en de heilige apostel Matthias. Dat altaar stond in een kleine kapel die tot 1910 het dorpscentrum sierde. In 1485 werd tegen deze kapel een hoog priesterkoor gebouwd, dat bij de verwoesting van de kerk in de Tweede Wereldoorlog gespaard is gebleven. Het historische koor maakt nog steeds deel uit van het Castenrayse kerkgebouw. Vanaf de 18e eeuw was Castenray een bekend bedevaartsoord, waar de H. Matthias en de H. Brigida tegen allerlei onheil werden aangeroepen. Vooral deze laatste heilige trok jaarlijks honderden pelgrims van heinde en ver, omdat zij vereerd werd als patrones van het vee. Met name in tijden van grote veeziekten was de kapel veel te klein en stonden pelgrims tot rond het altaar en moesten velen buiten de dienst proberen te volgen. In 1910 vond een eerste verbouwing plaats, die door onder meer de groei van het inwoneraantal in 1934 gevolgd werd door een tweede, forse uitbreiding. Tijdens de wederopbouw van de in de oorlog verwoeste kerk werd het gebouw nogmaals aangepast aan het intensieve gebruik en in 2005 onderging het markante gebouw een grootscheepse restauratie.

“Ook al is het kerkbezoek de laatste jaren sterk teruggelopen, toch zou geen enkele rechtgeaarde inwoner van ons dorp het gebouw willen missen. Er zijn heel wat vrijwilligers die het kerkbestuur met allerlei zaken bijstaan en aan de jaarlijkse kerkbijdrage is te zien dat men heel wat voor onze kerk overheeft. Ook zorgt een groepje vrijwilligers dat het er rondom de kerk altijd piekfijn bijligt. Het is een visitekaartje van ons dorp, dat ook veel bezocht wordt door toeristen van de vakantieparken Loohorst en Meerdal. Als heemkundegroep willen we deze mensen graag informeren en de verschillende monumenten en nu ook het infobord bij de kerk maken ons dorp extra aantrekkelijk voor de eigen inwoners, maar zeker ook voor de diverse bezoekers”, vertelt de heemkundevoorzitter.